หมวด พ. ภ. และ ม.

พหูสูต กับคำว่า พหูสูตร

คำนี้นิยมเขียนผิดเป็น พหูสูต

พหุ แปลว่า มาก

สุต แปลว่า สดับแล้ว ฟังแล้ว

เมื่อเอาคำว่า พหุ + สุต มาเข้าสนธิกัน ก็เติม ส เข้าไปอีกตัวหนึ่งเป็น พหุสสุต แปลว่า ได้ยินมาก

ทีนี้คำว่าพหูสูต ถ้าแยกออกมาเป็น พหู + สูตร

คำว่า สูตร แปลว่า ข้อความที่แต่งขึ้นเป็นแบบ

อย่างนี้คำว่า พหูสูต ก็หมายถึง หลายสูตร มากสูตร ซึ่งก็ไม่ได้ความหมายอะไร

พรรณนา กับคำว่า พรรนา

คำที่ถูกคือ พรรณนา อ่านว่า พัน-นะ-นา แต่เรามักได้ยินคนออกเสียงคำนี้เป็น พัน-ระ-นา

ถ้าเขียนว่า พรรนา อ่านว่า พัน-นา แปลว่า สีของผิว หรือ ชนิด เช่น พรรณสัตว์ พรรณพืช

คำว่า พรรณนา แปลว่า กล่าวเป็นเรื่องเป็นราวอย่างละเอียดให้ผู้ฟังนึกเห็นเป็นภาพ

พระยา กับคำว่า พญา

คำว่า พระยา เป็นบรรดาศักดิ์ที่สูงขึ้นไปจากพระ ส่วนคำว่า พญา แม้จะมีความหายเป็นใหญ่ เป็นเจ้า แต่ก็ไม่ใช่คำบรรดาศักดิ์

พญา แปลว่า เจ้าแผ่นดิน เป็นใหญ่ เป็นหัวหน้า

ส่วนคำว่า พระยา แปลว่า บรรดาศักดิ์ ต่อจากพระขึ้นไป

ภรรยา กับคำว่า ภริยา

ทั้งสองมีความหมายอย่างเดียวกัน เพียงแต่คำหนึ่งมาจากภาษาสันสกฤต คือคำว่า ภรรยา และอีกคำมาจากภาษาบาลี คือ ภริยา

ทั้งๆที่ความหมายเหมือนกัน เพราะทั้ง ภรรยา และ ภริยา ต่างแปลว่า ผู้ที่สามีพึงเลี้ยง ส่วนคำว่า สามี แปลว่า นาย  เจ้าของ

ภาวะ กับคำว่า สภาวะ

ภาวะ แปลว่า ความมี ความเป็น ความปรากฏ

สภาวะ แปลว่า ความเป็นเองตามธรรมชาติของมัน

สิ่งที่เกิดขึ้นและเป็นไปตามธรรมชาติ ใช้คำว่า สภาวะ

ส่วนสิ่งที่ไม่ได้เกิดจากธรรมชาติ แต่เกิดจากการที่มนุษย์ร่วมกันทำ ใช้คำว่า ภาวะ

แมง กับคำว่า แมลง

คำทั้งสองนี้สร้างความสับสนและยุ่งยากในการใช้มากทีเดียวคนส่วนใหญ่เข้าใจว่า เป็นคำที่มีความหมายเหมือนกัน ใช้แทนกันได้

แมง หมายถึง ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่ร่างกายแบ่งเป็น ๒ ส่วน คือส่วนหัวกับอก มี ๘ ขา หรือ ๑๐ ขา เช่น แมงมุม แมงดาทะเล แมงป่อง

ส่วนคำว่า แมลง แปลว่า สัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง เมื่อร่างกายเจริญเติบโตจะแบ่งออกเป็น ๓ ส่วน คือ ส่วนหัว ส่วนอก และส่วนท้อง มี ๖ ขา

มน กับคำว่า มล

มน๑ แปลว่า อยู่กับที่

มน๒ แปลว่า ใจ

ส่วนคำว่า มล แปลว่า ความมัวหมอง ความสกปรก

เม็ด กับคำว่า เมล็ด

คำว่า เม็ด เป็นคำนาม หมายถึง ส่วนภายในของผลไม้ที่เพาะเป็นต้นขึ้นได้ หรือของที่เป็นก้อนกลมๆขนาดเล็ก เก็บลูกคำไว้ว่า เม็ดพราย เม็ดมะยม เม็ดเลือด

ส่วนคำว่า เมล็ด เป็นคำนาม หมายถึง ส่วนภายในของผลไม้ที่เพาะเป็นต้นขึ้นได้ แผลงมาจาก เม็ด

ในกรณีเกี่ยวกับส่วนภายในของผลไม้ เราจะใช้ว่า เม็ด หรือ เมล็ด ก็ได้ แต่โดยภาษาพูด จะใช้ว่า เมล็ด แต่ในกรณีเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีชีวิต อย่าง กรวด ทราย ให้ใช้แต่ เม็ด เท่านั้น

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: