หมวด น. และ บ.

นัยน์ตา กับคำว่า นัยน์ตา

คำบางคำคิดว่าเขียนง่ายไม่ผิดหรอก แต่พอเขียนเข้าจริงๆกลับรู้สึกไม่แน่ใจ อย่างเช่นคำนี้เป็นต้น

นัย หมายถึง ข้อสำคัญ

นัยน์ หมายถึง ดวงตา

นัยนา หมายถึง ดวงตา

ดังนั้นคำที่เขียนถูกต้องคือ นัยน์ตา ไม่ใช่ นัยน์ตา

นานัปการ กับคำว่า นานาประการ

ถ้าเขียนว่า นานัปการ เป็นการเขียนแบบบาลี แต่ถ้าเขียนเป็น นานาประการ เป็นการเข้าสมาสกันของคำว่า นานา กับ ประการ

นานา แปลว่า ต่างๆ ประการ แปลว่า อย่าง ชนิด เมื่อมาเข้าสมาสกันจึงแปลว่า มีหลายอย่าง

นวกรรม กับคำว่า นวัตกรรม

นวกรรม เป็นคำเก่า หมายถึง การก่อสร้าง

ส่วนคำว่า นวัตกรรม มาจากคำว่า นวตา + กรรม

นว แปลว่า เก่าก็ได้ ใหม่ก็ได้

นวตา แปลว่า ความใหม่ เมื่อเข้าสมาสกับ กรรม ก็ตัดสระอาออก เป็น นวัตกรรม ออกเสียงว่า นะ-วัด-ตะ-กำ หมายถึง การคิดค้นดัดแปลงเพื่อนำความคิดใหม่มาใช้เพื่อความเปลี่ยนแปลงก้าวหน้า

นาก กับคำว่า นาค

ภาษาไทยเรามีคำที่ออกเสียงเหมือนกัน แต่เขียนต่างกัน และความหมายต่างกัน

นาก๑ แปลว่า ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

นาก๒ แปลว่า โลหะผสมชนิดหนึ่ง โดยเอาทองคำ เงิน กับทองแดงผสมเข้าด้วยกัน

นาค๑ แปลว่า งูใหญ่มีหงอน เป็นสัตว์ในนิยาย

นาค๒ แปลว่า ชื่อชนเผ่าหนึ่งอยู่ในบริเวณเทือกเขานาคทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย

บัณฑิต กับคำว่า บัณฑิตย์

ต่างกันตรง ย การันตืเท่านั้น

บัณฑิต อ่านว่า บัน-ดิด เป็นคำนามหมายถึง ผู้ทรงความรู้ ผู้มีปัญญา

ส่วนคำว่าบัณฑิตย์ เป็นคำนามหมายถึง ความรอบรู้ การเรียน

สังเกตให้ดีว่า ความหมายไม่เหมือนกัน อันหนึ่งหมายถึงตัวคน อีกอันหมายถึงตัวองค์ความรู้ การเรียนรู้

บัด กับคำว่า บัตร

บัด เป็นคำนามแปลว่า เวลา เมื่อครั้ง คราว ทันใด แล้วก็มีลูกคำต่างๆ เช่น

บัดดล = ทันใดนั้น

บัดนี้ = ขณะนี้ เดี๋ยวนี้

ส่วนคำว่า บัตร หมายถึง แผ่นเอกสารแสดงสิทธิของผู้ใช้ มักทำด้วยกระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้า

บาตร กับคำว่า บาตร บาท

บาตร เป็นคำกริยา แปลว่า ตก เช่น อสนีบาต อุกกาบาต

ส่วนคำว่า บาตร เป็นคำนามหมายถึง ภาชนะหนึ่งสำหรับภิกษุใช้รับอาหารบิณฑบาต

ส่วนคำว่าบาท บาท๑ แปลว่า ที่รองเท้า

บาท๒ แปลว่า มาตราเงินตามประเพณี ๑๐๐ สตางค์ หรือ ๔ สลึง เท่ากับ ๑ บาท

บาท๓ แปลว่า ส่วนหนึ่งของบทแห่งคำประพันธ์ เช่นโคลง ๔ สุภาพ บทหนึ่งมี ๔ บาท

บำเหน็จ กับคำว่า บำนาญ

บางทีคำสองคำนี้ก็ใช้คู่กันไปเป็น บำเหน็จบำนาญ ซึ่งหมายถึง เป็นเงินตอบแทนหลังการทำงานเพื่อใช้เลี้ยงชีพ

บำเหน็จ แปลว่า รางวัล ค่าเหนื่อย

บำนาญ แปลว่า เงินตอบแทนที่ได้ทำงานมาเป็นเวลานาน จนตลอดชีวิตเมื่อออกจากงาน

แตกต่างกันตรงวิธีการให้เงินตอบแทน อย่างหนึ่งให้เพียงครั้งเดียวจบเรียกว่า บำเหน็จ  แต่อีกอย่างหนึ่งจ่ายให้เป็นรายเดือนทุกเดือนจนกระทั่งเสียชีวิตเรียกว่า บำนาญ

เบญจเพส กับคำว่า เบญจเพศ

เพศ แปลว่า ลักษณะที่ให้รู้ว่าหญิงหรือชาย

ส่วนคำว่า เบญจเพส แปลว่า ยี่สิบห้า

ถ้าเขียนว่า เบญจเพศ คงต้องแปลว่า ห้าเพศ

ยันต์ กับคำว่า ยัญ

 

ยันต์ หมายถึง รูปต่างๆเขียนลงบนแผ่นโลหะหรือผ้า

การบูชายันต์ คงไม่ได้หมายถึง การบูชาเสื้อยันต์ หรือผ้าที่ลงอักขระ

ยัญ หมายถึง การบูชา การบวงสรวง

คำที่ถูกจึงควรเป็น บูชายัญ เพราะหมายถึง การเซ่นสรวงบูชา ที่อาจจะต้องมีการฆ่าวัว ฆ่าควาย

 

 

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: